Lang geleden, in een land ver weg, leefde een prinses met een prinses
van grote betoverende schoonheid en charme,
maar blijkbaar weinig andere dingen
Zij besteedde vele uren voor de spiegel om zichzelf te bewonderen
en waagde het nooit om zich ver van huis te begeven,
om de bredere aspecten van het leven te ervaren
Zij maakte zichzelf op voor die speciale huwelijkskandidaat
die langs zou komen en voor haar op de knieën zou vallen
De andere prinsessen wisten dit van haar en werden moe
van haar eindeloze geklets over dit onderwerp
Ook zij wilde een goede huwelijkskandidaat.
maar zij waren nooit bang om de kans te nemen
de wereld in te trekken terwijl zij wachtten.
Aangezien er geen behoefte was, voor hen,
om zich te verbinden in hun formele werkzaamheden,
namen zij het op voor personen die hulp nodig hadden,
waarmee zij hun konden helpen
Een arme bedelaar zou restjes voedsel krijgen;
Een verlorene of een weeskind zou een speciaal onderdak krijgen
Ouderen die geholpen wilden in bij bepaalde behoeften
Zorgen voor anderen was soms niet makkelijk,
maar zij waren eraan gewend en zelden klaagden zij erover
Zij wende eraan om Isabelle uit te nodigen, die teruggetrokken leefde
in de spiegel waar ze in leefde, en consequent weigerde, deel te nemen,
en stopte met haar uit te nodigen
Op een zekere dag arriveerde een jonge man in het dorp,
op zoek naar zijn vader, die hij al voor zeer lange tijd niet gezien had.
Terwijl Andrew de stad afstruinde op zoek naar zijn vader,
kwam hij bij de prinsessen terecht en vroeg hen om hulp.
Evelyn, de oudste van de groep, deed een stap naar voren,
en vertelde Andrew dat zijn vader reeds overleden was.
Andrew was verdrietig.
Hij had zo'n druk bestaan,
dat hij er in gefaald had om langs te komen,
wanneer hij dat had moeten doen
en tenslotte had hij die laatste kans gemist,
om de relatie met zijn vader te verbeteren.
De jonge vrouwen namen hem mee naar de begraafplaats
en lieten hem daar achter.
'Oh vader' , begon hij. 'Ik heb zo'n spijt dat ik je gemist heb,
Ik vind het zo erg, dat ik nier eerder ben gekomen.
Ik denk dat ik bang was.
Ik heb altijd willen vertellen dat ik van U hield,
maar de tijd scheen er nooit te zijn om dat te vertellen,
eigenlijk voelde wij ons geen van beiden op ons gemak, bij dit soort gesprekken.
Daarom zette ik het opzij en ben nu hier, en heb er nu spijt van.'
Juist toen verscheen er een engel.
Zij zei tot Andrew.
" Mijn taak is om Zielen terug te leiden naar het Eeuwige.
Uw vader was één van die zielen, die ik mocht begeleiden dit afgelopen jaar.
Toen de tijd voor ons twee kwam om verder te gaan, veranderde zijn gedrag.
Omdat hij besefte dat je niet op tijd zou arriveren,
beloofde hij dat hij hier terug zou komen,
naar zijn graf, op de dag jij dat jij zou arriveren,
en hij je een speciale boodschap zou brengen.
'Mijn geliefde zoon, ' begon zij.
Het spijt me, dat ik je niet heb kunnen zien in mijn laatste uren,
Ik hoopte dat je op tijd zou arriveren, voordat ik zou gaan sterven,
maar ik kon het niet langer uitstellen.
Ik vestigde mijn blik op de hemelen, en vroeg of ze me wilde komen halen.
Mijn lichaam was te zwak om verder te gaan.
Tot die laatste ademhaling, had ik graag een paar momenten
met jou willen delen, maar ik wist ook dat jij dingen te doen had.
Daarom ben ik hier met mijn engel,
en heb ik mogen regelen, om je deze boodschap te laten bezorgen.'
'Ik hoop dat het goed met je gaat en ik wil je laten weten,
dat ik altijd van je zal houden.
Ik had je het je vaker kunnen vertellen,
maar zo was ik niet,
ik was onhandig en verlegen tot het einde.
Ik weet dat je het nodig heb om deze woorden te horen,
maar ik was te oud om nog te veranderen.
Hoewel ik je nu wel kan zeggen, en het is makkelijker dan ik had gedacht.
Ik hoop dat je deze woorden wil aanvaarden, als de mijne.
De engel ging weg en Andrew ging terug naar het dorp.
Daar ontmoette hij Everly en de andere prinsessen
en zij beschreven zijn vader's laatste dagen,
en vertelden dat het het en genoegen had gedaan, om hem gekend te hebben.
Zij hadden geen spijt: dat zij nooit prinsel Isabella (zus)
konden betrekken, zodat zij ook deze fijne man had mogen
leren kennen.
'Isabella komt mij over als geen partij voor mij, stelde Andrew,
zo'n geïsoleerd leven, alleen en totaal verpakt in jezelf.
De prinsessen waren het er over eens, dat er sommige gelijkenissen
waren, maar voegde er aan toe, dat Isaballe bleef wachten tot haar fantasieën
uit zouden komen, terijl Andrew uiteindelijk tot zijn verstand kwam.
Terwijl Andrew zich afvroeg wat hij nu ging doen,
maakte hij de beslissing om voor een aantal dagen te blijven.
Zouden de prinsessen het erg vinden als hij ze zou verenigen op hun ronde?
Misschien kon hij door het het helpen van sommige andere oudere burgers,
stukjes horen over de laatste dagen van zijn vaders leven?
Hij wist zeker dat hij zich niet zo zou willen eindigen als Isabelle,
die hij nu aanvaarden, meer was dan hij was geweest.
Hij zou niet langer verpakt willen zijn in de wereld van zaken
en verschijningen, noch zou hij wachten op een speciaal persoon
die langs zou komen om zijn leven compleet te maken.
Eerder nog, zou hij betrokken willen zijn in het leven door
vermengd te raken met de mensen rondom hem.
Andrew leerde een aantal lessen die
voor zijn leven waardevol zouden zijn.
Hij zou leren dat hoe dichter je tot anderen kwam,
het jezelf zou helpen om tot hun ware zelf te komen.
Het is door een dergelijke nabijheid te riskeren
dat je werkelijk de ware betekenis en waarde van liefde vindt
Dergelijke liefde kan niet gevonden worden in een spiegel
of in een groot gebied van verwezelijking worden gevonden.
Deze liefde, en de inherente betekenis voor het Leven,
liggen eenvoudig in de harten en zielen
van degene die het meest dichtbij je staan
en in de bereidheid om je hart en ziel in ruil daarvoor te delen
De ware aarde van de Liefde is van 'uitbreiding'
Het is door middel van die 'uitbreiding' dat deze liefde kan groeien
Andrew's hart breidde zich ver over de grenzen uit,
tot op het punt waar hij zich voor kortegeleden aan vast gehouden had.
Hij zou voor zichzelf het ware aard van deze Kosmische Liefde weten,
en voelde daar alleen maar dankbaarheid voor
=-==-=
"Time in a Bottle"
http://www.4shared.com/get/80032586/48c7c64d/Jim_Croce_-_Time_In_a_Bottle.html
Geen opmerkingen:
Een reactie posten