De TAXI-RIT//

De TAXI-RIT//

Twintig jaar geleden, reed ik een taxi voor mijn broodwinning/werkHet was het leven van een cowboy, een leven voor iemanddie niet voor een baas wilde werken, een zzpe'r zoals ze dan nu zouden noemen.Wat ik me niet besefte is dat ik ook een soort voorganger/pastoor/dominee wasOmdat ik reed in nachtdiensten, werd mijn taxi een rijdende biechtstoel Passagiers stapte in, totaal anoniem zaten ze acher me, en vertelde me over hun leven.
Ik ontmoette mensen die mij verbaasde, of in mijn achting stegen,me soms aan het lachen maakte en lieten huilen.Maar niemand raakte me meer dan een vrouwdie ik meenam op een late avond in augustus.
Ik beantwoordde een oproep van een klein appartement ineen rustig deel van de stad. Ik dacht dat ik een aantal mensen moest gaan ophalen,die een feestje hadden gehad, of iemand die net een ruzie had gehad met een geliefde, of een werknemer op weg naar een fabriek in de industriewijk in de stad, voor zijn vroege dienstToen ik rond 2.30 's morgens aankwam, was het gebouw donker, met een kleine uitzondering van een enkel lichtpuntje op de begane grond.Onder dergelijke omstandigheden, zouden automobilisten één of twee keer toeteren, een minuutje wachten, en dan weer wegrijden.Maar ik kon veel te te veel mensen, die afhankelijk waren van taxi-vervoerTenzij ik gevaar rook, ging ik altijd naar de deur.

De passagier kan iemand zijn, die juist mijn hulp nodig had,beredeneerde ik bij mezelf.Dus liep ik naar de deur en klopte netje aan." Momentje graag" , antwoordde een zwakke, oudere stem.Ik hoorde iets slepen over de vloerNa een tijdje ging de deur open.Een kleine vrouw, rond de 80 jaar, stond voor me.Ze droeg een bewerkte jurk en een klein vrouwenhoedje met een bewerkte sluier (zo'n hoedje als bijv JacquelineKennedy droeg)alsof ze zo uit een film kwam stappen uit de jaren '40Onder haar arm droeg ze een klein nylon tasje.

Het appartement zag er uit alsof er voor jaren niemand in gewoond had.Alle meubelen waren bedekt met lakens.Er waren geen klokken aan de muren, geen snuisterijen of keukengerei op de hoeken van de kast.In de hoek stond een kartonnen doos gevuld met foto's en glaswerk.

"Wilt u mijn koffer in de auto zetten? zei ze.Ik nam de koffer mee naar de taxi, daarna ging ik terug om de vrouw te helpen. Zij nam mijn arm en samen wandelde wij langzaam naar de stoeprand.Ze bleef mij bedanken voor mijn vriendelijkheid.'Het is niets..... Ik behandel mijn passagiers graag op de manier zoals ik zou willen dat mijn moeder behandeld zou worden', vertelde ik haar.'Oh, wat ben jij een lieverd', zei ze.

Toen wij bij de taxi aankwamen, gaf ze me een adres, en vroeg mij, ' Kan je mij naar de binnenstad rijden?"

'Het is niet de korste weg, antwoordde ik snel.' Oh, dat is niet erg,' zei ze.'Ik heb geen haast. Ik ga naar een hospitum/verpleeghuis Ik keek in mijn achteruitkijkspiegel.Haar ogen schitterden. 'Ik heb geen familie meer '. ging ze verder.'De docter zegt dat ik niet lang meer zal leven.'

Zachtjes boog ik me voorover en schakelde de meter uit'Welke route zou u willen dat ik zou nemen? vroeg ik.Voor de volgende twee uur, reden wij door de stad.Zij liet mij het gebouw zien, waar ze ooit gewerkt had als liftbediende.Wij reden verder door de wijk, en zij liet me zien waar zij en haar mangewoond hadden toen ze net getrouwd waren.Ze trok me naar voren voor een meubel winkel,dat ooit een danszaal was geweest, waar zij als meisje ging dansen.

Soms vroeg ze mij even om mijn snelheid te verminderenvoor een speciaal gebouw of hoek en zat dan, niets zeggend, te staren in de duisternis,.Toen de eerste zonnestralen zich aan de horizon lieten zien, zei ze plotseling, 'Ik ben moe, Laten we nu maar gaan.'

We reden in stilt naar het adres dat zij had opgegeven.Het was een laag gebouw, zoals een klein herstellingsoord/rusthuis.met een oprijlaan tot ver voorbij het portiek.Twee broeders kwamen zo snel mogelijk naar de taxi.Zij waren bezorgd en vastbesloten, en keken naar haar, en volgde iedere beweging die zij maakte.Zij moeten haar verwacht hebben.Ik opende de kofferbak en nam de kleine koffer mee naar de deur.De vrouw had zich inmiddels genesteld in een rolstoel

'Hoeveel ben ik u verschuldigd?' vroeg ze, tastend in haar portomonnee'Niets,zei ik.

Je moet je brood verdienen, je moet er van leven,' antwoordde ze. Er zijn andere passagiers, antwoordde ik.

Zowat zonder nadenken, boog ik me voorover en gaf haar een omhelzing, een knuffelZie hield me stevig vast.' Je hebt een oude vrouw een moment van vreugde gegeven, ' zei ze..'Dank je wel'

Ik drukte stevig haar hand, en liep de schemering van de morgen in.Achter me, werd een deur gesloten.Een geluid dat voor mij klonk als het geluid een leven dat ten einde loopt.

Ik heb in die dienst geen passagiers meer meegenomen,Doelloos en en in gedachten verzonken, heb ik rond geredenVoor de rest van de dag, kon ik nauwelijks praten.Wat als deze vrouw een boze bestuurder had getroffen,of iemand die aan het einde van zijn dienst, geen geduld had gehad?Wat als ik had geweigerd om deze rit aan te nemen, of een keer had getoeterd en had weggereden?Als ik snel terugkijk, denk ik dat ik nog nooit iets belangrijkers in mijn leven heb gedaan

Wij zijn geconditioneerd om te denken dat ons leven draait rondom de grote momenten.Maar de grote momenten vangen ons bewust; en zijn verpakt in de mooiste verpakking,wat andere zouden overwegen als een kleine stap.


Geschreven door Kent Nerburnvertaald door Elisabethhttp://groups.google.com/group/iedere-stap-is-vrede

http://www.4shared.com/get/52002748/4b740e00/Bill_Medley__Jennifer_Warnes_-.html

MOTHER EARTH ( NATIVE AMERICAN INDIANS SENDING ~ WORLWIDE MESSAGE FOR HE...

June 24 - Daily Feast
Tranen worden niet altijd vergoten vanwege ongelukkig zijn.Emoties worden veroorzaakt door andere mensen, muziek, dankbaarheid en liefde .Pijn, vernedering en wanhoop worden weggespoeld door tranen ---- want dat de normale aard is van gezonde dingen.Ons is verteld dat er een einde komt aan ons verdrieteen einde aan de pijn die tranen zal veroorzaken, maar tijd verzacht alle wonden en reinigt op hetzelfde moment.Langdurig verdriet is niet goed en zou niet de bevoegdheidmogen hebben van wat wij denken.Maar de Geest weet wat wij nodig hebben -- als wij het zullen vragen.
~~ Mijn broeder, je kan naar de vertegenwoordiger gaan als je wilt;maar ik ben van plan om mijn weg omhoog te werken tot aan het Powder River land. Ik denk dat het voor beter is voor ons allemaal,als de mensen niet verdeeld zijn~~
LITTLE WOLF - Chyenne
"A Cherokee Feast of Days, Volume II" by Joyce Sequichie Hifler

Indianen Wijsheid

De druk vernietigt sommige mensen en helpt anderen die bijeenkomen om hun best te doen.Men zoekt vrede en orde en andere geeft de voorkeur aanlawaai en chaos.Een beetje van beide houdt ons op onze voeten, maar het betekent dat wij een goed inzicht moeten hebben.Vrede is noodzaak -- zelfs onder druk.Net als het ritme van de zee, stijgen wij als hoog water op om onspannen terug te keren naar rustHet is niet veel anders dan in- en uitademen, wij zijn geschapen om in evenwicht te blijven.
Ik ben veel dank aan de Vader verschuldigd--Hij die ons geschapen heeft en ons op de Aarde plaatste

PETALESHARO - PAWNEE PRINCIPAL CHIEF
"A Cherokee Feast of Days, Volume II" by Joyce Sequichie हिफ्लेर

http://www.youtube.com/watch?v=cnT4BuMgVv8the miracle of life

lees meer: http://groups.google.nl/group/iedere-stap-is-vrede

Dr. Emoto Gebed voor de Golf

Dr. Emoto Gebed voor de Golf

http://www.youtube.com/watch?v=bmhWsPNrRgs
Een van onze lezers deelde dit met mij! Ik heb dit geknipt, geplakt en zo goed mogelijk geregisseerd ...
Dr Masaru Emoto is de wetenschapper uit Japan, die heeft al het onderzoek en publicaties heeft gedaan over de eigenschappen van water. Onder andere bleek uit zijn onderzoek dat het water fysiek reageert op emoties.
Veel mensen hebben de overwegend boze emoties, wanneer wij denken aan wat er gebeurt in de Golf. En terwijl dit gerechtvaardige emoties zijn, kunnen we van groter belang zijn aan onze planeet en haar levensvormen als we oprecht, krachtig en nederig het gebed bidden, dat dr. Emoto, zelf heeft voorgesteld. Ik geef dit verzoek graag door aan mensenwaarvan ik geloof dat zij bereid zijn om deel te nemen aan dit gebed, een intentie van liefde, genezing die zo groot is,zo overweldigend dat wij het kunnen zien als een wonder in de Golf van Mexico We zijn niet machteloos. We zijn krachtig.
Onze verenigde energie, spreek dit gebed meerdere keren per dag uit, en het kan letterlijk een verschuiving geven aan het evenwicht van de op dit momentgaande vernietiging .We hoeven niet te weten hoe....wij moeten eenvoudig erkennen dat de kracht van de liefde groter is dan welke kracht die actief is in het Universum vandaag 'Ik zend de energie van liefde en dankbaarheid naar de waterenen alle levende schepselen in de Golf van Mexicoen zijn omgevingAan de walvissen, dolfijnen, pelikanen, vissen, schelpdieren,planton, koralen, algen..... aan ALLE levende schepselenIk spijt me, Vergeef me alsjeblirftDank je wel.. Ik hou van जे

http://www.youtube.com/watch?v=-282Xnd4wYw
Peace, Love & Happiness,

Gebogen, maar niet gebroken

Gebogen, maar Niet Gebroken
Het leven is een mengseling van goede- en slechte tijdengelukkige en ongelukkige momenten

De volgende keer dat je dat jeeen van deze slechte tijden of ongelukkige momentenondervindt, Probeer dan je best te doen om de situatieniet het beste uit je te krijgen

Als je moeilijk wordt of je bereikt je breekpunttoon dan je veerkracht
Gebogen, maar niet gebroken

zie ook: http://groups.google.com/group/iedere-stap-is-vrede

Caboodle Ranch in Madison Florida

Dagelijks Feest

Vreemden worden vaak met meer respect behandeld dan onze eigen familie.En het is waar dat onze korte ontmoetingenons minder redenen geven om ons geirriteerd te voelendan wanneer zij, zoals de Cherokee het uitdrukken, ge ne lv,heel dichtbij iemand wonen.Maar degene die wij liefhebben zijn toch nog steedsde meest belangrijke en het meest tolerante van ons-- en vaak meer dan wij van hen.Geduld en uithoudingsvermogen zijn van de geest --en de spanning en irritatie van de gedachten.Wij kunnen ons verstand niet naast ons neer leggenen reageren op totaal vreemden, met meer zorgen,dan wij doen voor onze geliefden.

~~Laat je goede oordeel heersen en denk serieus na alvorens de banden te breken die je goed hebben gediend

PUSHMATAHA - CHOCTAW

Joyce Hiffler

http://www.youtube.com/watch?v=aYorIKf5L0c&feature=relatedGhost Dance ~ Native American ~ Power Drums ~ Spirit Pride

Calling all Rainbow Warriors

Als het Leven je onderuit haalt

Als het Leven je onderuit haalt
Als het leven je onderuit haalt, duw dan terugDaarom ben je hier.Je bent er bekwaam genoeg voor, je bent creatief, vol van het leven en energieJe hebt alles in je om door te gaan rond welke hindernis dan ookLaat niets je tegenhouden
Neem de kracht om je uitdagingen te ontmoeten, en zet doorDe strijd die je nu onder ogen ziet, is juist wat je nodig hebtom je volledige potentieel voor grootheid te vervullen

Wanneer je over een jaar terug zal kijken naar vandaagzal je zien dat het probleem waar je je nu ongerust over maakt, weer een andere waardevolle les is geweest die lag te wachten om geleerd te wordenhttp://groups.google.com/group/iedere-stap-is-vrede

Helen van onze Planeet

Helen van onze Planeet
Deze film wil je over het volgende aan het denken zetten:Als iedereen even zou stoppen met wat ze nu doen... zomaar voor een moment.....en je minder zou richten op woede of schulden je zou concentreren op de genezing/heling van onze dierenen wateren, kunnen we misschien in staat zijn om een verschil te maken

http://www.greatdanepro.com/Blue%20Bueaty/index.htm

Geef het beste aan je Relaties

Geef het beste aan je Relaties
Een jongen en een meisje waren samen aan t spelen.De jongen had een collectie knikkers.Het meisje had iets aan lekkers aan snoepgoed bij haar.
De jongen vertelde het meisje dat hij al zijn knikkers aan haar zou geven in ruil voor haar snoepjes.Het meisje ging hiermee akkoord.De jongen hield de mooiste en grootest van zijn knikkers aparten gaf de rest aan het meisje.Het meisje gaf hem al ijn snoepgoed zoals zij had beloofd.
Die nacht, sliep het meisje heel vredigMaar de jongen kon niet slapen, omdat hij zich af bleef vragen of het meisje wat lekkersvoor hem had achtergehouden, zoals hij dat met zijn knikkers had gedaan.
Moraal van dit verhaal:Als je je niet voor 100% geeft in een relatie,zal je altijd blijven twijfelen of de andere persoonwel voor honderd procent gegeven heeft.
Dit geldt voor iedere relatie, zoals de liefde of de relatie van werkgever/werknermer encGeef je voor honderd procent aan alles wat je doet, en je zal rustig slapen

Hou van je Werk

Hou van je Werk
Je hebt altijd een keuze, maar vaak vergeet je dat je een keuze hebt।Herinner je de energie en het enthousiasme nog, toen je de eerste dag, naar je eerste baan ging?Je had bewust gekozen het werk te doen, wat je met blijdschap aanvaard had te doenMaal geleidelijk aan ben je voor die keuze in slaap gevallenen brak de dag aan dat je naar je werk 'moest' gaanin plaats van dat je 'graag' gingJe vergat alle kansen die het werk met zich meebracht-- de kansen om te leren, en het koesteren, het ontwikkelenvan nieuwe relaties, het uitbreiden van je persoonlijke status.In plaats dat je besloot dat het gewoon iets was wat je moest doenom je geld te verdienen. Dit is waarom zoveel mensen slaap-wandelend door het leven gaan, en het niet eens in de gaten hebben.De oplossing, kies je werk elke dag, leg de energie van de liefde in je relaties... iedere dag, zelfs als niet speciaal van je werk houdt of de mensen om je heen.En het zal je verbazen hoe je leven zal veranderen.Wanneer je er voor kiest om liefde te leggen in hetgeen je doet,zal het universum de hemel en aarde bewegen om je te latendoen waar je van houdt

EEN KAMER IN HET ZIEKENHUIS

EEN KAMER IN HET ZIEKENHUIS
Twee mannen, allebei ernstig ziek,
deelden samen een ziekenhuiskamer. Een van hun moest elke dag in de middag 'n uur rechtop zitten om de vloeistof in z'n longen te laten weglopen. Zijn bed stond naast het enige raam in de kamer. De andere man kon alleen maar plat op z'n rug liggen.. En om de tijd om te krijgen voerden ze lange gesprekken met elkaar.
Ze spraken over hun gezin en over hun werk, waar ze hun vakantie doorbrachten en over hun diensttijd bij het leger.
Elke dag als de man bij het raam recht op moest zitten vertelde hij de ander wat hij allemaal zag als hij uit het raam keek.De man die plat lag, leefde echt naar dat uur per dag toe wanneer de kamergenoot hem uitvoerig vertelde wat er zich buiten afspeelde.. Het uitzicht was op een mooi park met een grote vijver, waarin eenden en zwanen spetterden en waar kinderen met hun modelbootjes op het water speelden.
En van jonge verliefde paartjes die hand in hand liepen op de paadjes tussen bloemen met allerlei prachtige kleuren.En in de verte zag je de rand van de stad liggen. De man bij het raam vertelde alles zo gedetailleerd, dat de man die plat lag zijn ogen sloot en alles als een film voor zich zag verschijnen.
Op een warme middag kwam er een parade voorbij. Al kon de man die plat lag niks horen , maar door de beschrijving van de man bij het raam kon hij zich een goed beeld vormen van wat er buiten gebeurde.
Dagen verstreken en werden weken......Op een morgen kwam een zuster alles brengen om hun te wassen en verzorgen. Tot haar grote schrik trof ze het levenloze lichaam van de man bij het raam aan .Hij was vredig in zijn slaap gestorven.Ze belde meteen voor hulp om het lichaam weg te laten halen.
Op het moment dat het gepast leek vroeg andere de man of hij de plaats bij het raam mocht hebben. De zuster was blij dat ze het voor de man kon doen, toen ze er zeker van was dat hij comfortabel lag, verliet zij de kamer


Langzaam en met pijn probeerde de man zich zo op te richten dat hij uit het raam kon kijken om een blik in de echte wereld te werpen.
Hij keek recht tegen een grote kale muur op.
Toen de zuster terug kwam vroeg hij aan haar wat de overledene bezielde, omdat hij over zoveel mooie dingen vertelde als hij naar buiten keek.
De zuster vertelde hem dat de overledene blind was en niet eens de muur buiten kon zien. Ze zei ook: "misschien wilde hij jou alleen moed geven om vol te houden..."De moraal van dit verhaal .......


Er zit geweldige vreugde in het blij maken van anderen, Ondanks onze eigen zorgen...En gedeelde smart is halve smart, maar vreugde wordt verdubbeld als we het delen..Elke dag is nieuw, daarom noemen we het een geschenk..De oorsprong van deze brief is onbekend, maar er wordt gezegd dat deze brief geluk brengt aan mensen die hem doorsturen naar anderen...